Argolida Blogs » Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου » Όλα τα μπλογκ του Ναυπλίου και του νομού Αργολίδας με μια ματιά

Expand/Collapse

Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου (14)

Ναύπλιο, Αργολίδα, 20.12.2009
16:17
ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΛΑΣΠΗ
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

Το γέλιο σου αντηχεί
Σαν πριόνι στο δάσος
Με χτύπησες στην πλάτη
Μα πόνεσε η καρδιά μου
Και έστειλε σήμα στα δάκρυα
Να ζυγίσουν την θλίψη μου
Καίει η άμμος καίει η απόσταση
Γυμνά πόδια περπατούν
Στην αμμουδιά του κόσμου τούτου,
Και μπαρκάρεις μ ένα καΐκι
Σαν καναπέ διθέσιο
Για να μας πείσεις πως γεννήθηκες από νερό και λάσπη

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 18.06.2009
13:17
ΤΟ ΚΟΣΜΗΜΑ
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

Περιφρονώ το κόσμημα που μου πούλησες στα βιβλία
Και περιφέρομαι σαν κατσαρίδα του Κάφκα
Στο δωμάτιο των ματιών
Και σε ονόμασα πλάνη.
Πυρηνικοί αντιδραστήρες χαϊδεύουν τα χνώτα μου
Και ένας φακός μεγεθυντικός μου τραυλίζει
Το πείραμα των αιώνων.
Μην περιμένεις αύριο γιορτή
-στο είχα πει άλλωστε-
Οι ξανθές μέρες που κυλούσαν στην θάλασσα
Μετράνε τα δόντια και αθροίζουν την νιότη μου.
Μην περιμένεις αύριο γιορτή
-στο είχα πει άλλωστε-
Τρεμοσβήνουν σαν άστρα τα μάτια μου
Και τα χέρια μου καίνε σαν σφαίρα.

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 10.10.2008
10:55
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΚΥΒΕΡΝΩ
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

Αυτό που χρόνια κυβερνώ
έχει στην άμμο τα παλάτια του
έχει πατρίδα το κενό
και δυο βαλίτσες μες τα μάτια του

Αυτό που χρόνια κυβερνώ
είναι γραμμένο σ’ ένα πάπυρο
έχει ένα σπίτι στο γκρεμό
και μια σουίτα μες το άπειρο

Μοιάζει με σκέψη που μπορεί
να ερωτευτεί την απουσία μου
μια χάρτινη είναι θαλπωρή
που σκέπασα την φαντασία μου
Μοιάζει με κέρμα που γυρνά
στης μοναξιάς μου το κατάστρωμα
μες την κουζίνα μου γεννά
γράφει ποιήματα στο πάτωμα

Αυτό που χρόνια κυβερνώ
είναι ένας θώρακας που πάλλετε
έχει ένα φάρο στο βουνό
και μια πυξίδα που όλο χάνετε

Αυτό που χρόνια κυβερνώ
έχει στην άμμο τα παλάτια του
έχει πατρίδα το κενό
και δυο βαλίτσες μες τα μάτια του

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 18.05.2008
14:21
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

Στον Γ. Μαρκόπουλο

Τον έβλεπα τα καλοκαίρια

να πίνει κρασί απ’ την μεγάλη κανάτα,

φορούσε για κουστούμι ένα τζάμι σπασμένο

κι είχε για συντροφιά του οστά από μια λέξη πεινασμένη.

«Είναι κρίμα…, έλεγε,…να μοχθείς για ένα σπίτι με στέγη».

«Είναι κρίμα…., μονολογούσε,

…να σε ζωγραφίζει ένα παγκόσμιο μάτι».

Τον έβλεπα την Άνοιξη να προσμένει

χορεύοντας με την σκιά του,

χορό κυκλικό.

Δίπλα απ’ τα λουλούδια

και από τις σφαίρες πλάι,

-την Κυριακή του Πάσχα-

να παίζει κουτσό με τον Θάνατο.

«Πρέπει να πεθάνουμε πρώτα…, φώναζε,

…για ν’ αναστηθούμε,

πρέπει πρώτα να πεθάνουμε…» φώναζε

κι όταν τον πήραν οι χειμώνες.

(ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ:
ΠΟΣΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΧΩΡΑΕΙ Ο ΣΑΚΟΣ;)

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 09.05.2008
22:26
ΟΤΑΝ ΒΡΕΧΕΙ
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

ΣΚΗΝΗ 2

ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ

-Έχεις να μου πεις κάτι όμορφο;

-Είσαι κούκλα σήμερα…

-Κάτι πιο…

-Είσαι πολύ…

-Έλα πες μου κάτι όμορφο…βρέχει!

-Μη φοβάσαι…

-Τι;

-Μη φοβάσαι, δεν θα βρέχει συνέχεια.

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 08.05.2008
23:21
ΟΤΑΝ ΒΡΕΧΕΙ
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

ΣΚΗΝΗ 1

Ο ΕΡΧΟΜΟΣ

-Γιατί δεν ήρθες χθες;

-Επειδή δεν έβρεχε.

-Σήμερα γιατί ήρθες;

-Σήμερα βρέχει…

-Γιατί όταν έρχομαι πάντα βρέχει;

-Επειδή έρχεσαι πάντα, τους μήνες των βροχών …

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 19.04.2008
22:41
Ευθύς, Μετά την προσωρινή μας επιτυχία Σαλπάραμε, ...
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

Ευθύς,

Μετά την προσωρινή μας επιτυχία

Σαλπάραμε,

-όπως λένε οι ποιητές-

Για τον μακρύ διάλογο.

Λέξεις-ιππόκαμποι μας υποδέχτηκαν

Και μολύβια ξύλινα και παράφρονα.

Αφού πιάσαμε τραγούδι και σκοπό

Μα τι σκοπό

-που λένε οι ποιητές-

Γράψαμε στις άδειες μας βαλίτσες

ένα θούριο :

‘θα κυνηγήσουμε αγέλες σκουπιδιών

Και καραμέλες στο στόμα παμφάγων εραστών

Σαν σημαίες θα καμαρώνουμε πάνω στο γυμνό σου δρόμο

Που γλίτωσαν κομπάρσοι ανιστόρητοι

Γελώντας από τρόμο

-βοσκός στον Αργολικό κάμπο είναι ο θάνατος-

Θα κοιταχτούμε βουβοί

Όπως κοιτάν οι αλήτες την κορμοστασιά σου

Και θα τελειώσουμε τα σύρματα πριν από την γειτονιά σου’

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 22.03.2008
19:10
Η ομορφιά ξεφυλλίζει ένα βιβλίο Από όστρακο ...
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

Η ομορφιά ξεφυλλίζει ένα βιβλίο

Από όστρακο και οδηγεί

τρία πανάκριβα παπούτσια .

Επισκευάζει ένα δίκλινο θερμοκήπιο

Δίπλα από το τελευταίο κύμα

Και φυσά τον θυμό της

Σ’ ένα ματσάκι πασατέμπο.

Λατρεύει να μιλά σε πρώτο ενικό

Όταν στα χέρια της φυτρώνουν

Κάλυκες μπογιατισμένοι,

Όταν με την πρώτη ευκαιρία

Δείχνει τη μουχλιασμένη ισορροπία της.

Ενοικιάζει λεπτοδείκτες με το σταγονόμετρο

Και λούζει τα μαλλιά της με φυσική αφέλεια

Μια συνταγή που βρήκε γραμμένη

Σ’ ένα θερμόμετρο από πέτρα.

-Μέτρα τα γάντια της και πάντα

Τα βρίσκει μονά -

Προσφάτως εγκαινίασε ένα ποτάμι

Και στα πλάνα της είναι να χτίσει

Μια βαρεμάρα στα πόδια των περιοδικών.

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 17.03.2008
16:05
[nt]
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 14.03.2008
22:52
Ο ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΣ ΥΠΝΟΣ
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

Καυγαδίζουμε σαν δάκρυα

Στην πλατεία του γέλιου,

(Μια δρασκελιά απ’ το άρωμα του αίματος).

Ριζώνουμε τις καρέκλες μας

Εκεί που το θέατρο της επαρχίας

συναντά τους χορηγούς του .

Σκάβουμε με τα νύχια ή τα δάχτυλα

-πια , η εντολή του νου μπερδεύει τα σταυροδρόμια των νεύρων-

Τον νιπτήρα που κοιμόμαστε;

Με υπότιτλους στα μάτια μας

Πέφτουν τα βλέφαρα .

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 02.03.2008
19:20
Γύρω στις δώδεκα με μία το βράδυ ...
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

Γύρω στις δώδεκα με μία το βράδυ , την ώρα που οι ποιητές ξυπνάν, οι εργάτες κοιμόνται, κι οι εραστές τυλίγουν την μοναξιά τους, βγαίνει αυτηαπό την αυλή της, ακούω τα τακούνια της να σκαλίζουν το στενό μας, την κρυφοκοιτάζω από το κλειστό πατζούρι του σαλονιού μου , όπως κάνεις και συ τώρα, μόνο που ο σκύλος δεν την γαυγίζει παρά κουνά την ούρα του σαν μεθυσμένος, να κατευθύνεται έξω στον δρόμο, τώρα στρίβει αριστερά-το ξέρω την ακούς κι εσύ νυχτερινέ φίλε-και πάει προς την πλατεία, κοντοστέκεται στις βιτρίνες, χαιρετά τους οδηγούς που φεύγουν για το εξωτερικό-«…καλό δρόμο να έχετε…» τους φωνάζει-ζητάει τσιγάρο από τους ταξιτζήδες, φωτιά από τα παιδιά των καφετεριών, ψαχουλεύει την τσάντα της, βρίσκει κάτι κέρματα ,τα πετά στα σιντριβάνια του πάρκου, κάνει την ευχή της, συνομιλεί με τους οδοκαθαριστές, ρίχνει τα γράμματά της στο ταχυδρομείο, κάπου χάνω τα βήματά της, που να πήγε άραγε,- αν ξέρεις νυχτερινέ μου φίλε πες μου και μένα- , αλλά να, πάλι ακούω τα βήματά της στο δρόμο, πιο δυνατά τώρα, πιο δυνατά, πιο δυνατά, πιο δυνατά, ανεβαίνει τα σκαλοπάτια του σπιτιού μου-« ε… τα έγραψες όλα;» μου λέει, «…όλα, όλα τα κατέγραψα…» της ψιθυρίζω, «…αύριο βράδυ θα ξεκινήσω για αλλού, θα έχεις χρόνο να γράψεις;» , « … θα έχω …» τις φωνάζω, και πριν προλάβω να την καλημερίσω χάνεται πάλι στην αυλή της σαν κλέφτης, σαν άγιος Βασίλης, σαν να μην υπήρξε ποτέ , παρά μονάχα σ αυτό το γραπτό .

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 27.02.2008
15:45
Aπ’ το πουθενά πλησιάζει, συστήνεται σαν πόνος ...
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

Aπ’ το πουθενά πλησιάζει, συστήνεται σαν πόνος και ενοικιάζει το καλύτερο δωμάτιο του εγκεφάλου μου,- σκόνη είναι παγιδευμένη στην γωνία, κύκνος και θάνατος αργός, έχει τη γεύση κάποιου γλυκού, μη με ρωτάς τι γλυκό, έχω ξεχάσει αυτή την αίσθηση, λειτουργώ μόνο με το συναίσθημα-, αφήνει προκαταβολή δυο νοίκια μπροστά, δεν έχει οικογένεια μόνο μια τσάντα αλλαξιές για τα σαββατοκύριακα, φορά μαύρα κάτι θα πενθεί νομίζω δεν είμαι σίγουρος ,κρατά στα χέρια του ρίζες, μια γλάστρα πλαστική και ένα ξύλινο παράθυρο δίχως τζάμια , δεν μιλά ,ωραία λέω, ήσυχος φαίνεται ,του δίνω τα κλειδιά , τον ξανακοιτώ, κάποιον μου θυμίζει, δεν βαριέσαι λέω, λάθος θα κάνω ,αποκλείεται να’ ναι αυτός που πιστεύω, παίρνει τα κλειδιά λίγο βιαστικά, ανοίγει την πόρτα, πριν μπει στο δωμάτιο τον ακούω να ψιθυρίζει, κάτι σαν τραγούδι έμοιαζε ,σκέφτηκα τι είδους πόνος είναι αυτός που τραγουδά ,αλλά πάλι το τραγούδι είναι κι αυτό ένας πόνος , ένα μοναχικό παιχνίδι στην τράπουλα του χρόνου ,το τραγούδι απαλύνει τον πόνο , στην έσχατη περίπτωση σε συμφιλιώνει με τον πόνο ,για δες τώρα μήπως θέλει να γίνουμε φίλοι και μου το λέει έτσι γιατί ντρέπεται, αλλά θα τρελαθώ, πόνος και να ντρέπεται δεν υπάρχει, κάνω μια κίνηση να του μιλήσω, γυρίζει σαν να κατάλαβε τι σκεφτόμουνα και μου λέει

- « …ο έρωτας είμαι…»!

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 26.02.2008
07:50
-‘’ Σκαρφαλώνω για πρώτη φορά της ζωής ...
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

-‘’ Σκαρφαλώνω για πρώτη φορά της ζωής το αέναο δέντρο μαζί σου, ηχογραφώ την ανάσα σου , καταγράφω προσεχτικά τις νότες των ματιών σου, γίνομαι ένα με τις θάλασσες των χειλιών σου, κοκκινίζει η πλάση την ομορφιά σου όταν αντικρίζει θεά μου…’’.

-«Τρελό μου αγόρι εσύ…»

-«Κολυμπώ στον ωκεανό της ματιά σου ,σκαλίζω γράμματα στα στήθη σου, αναπνέω απ’ την πνοή σου…»

-«Πάρε με μια μεγάλη αγκαλιά, μια τεράστια αγκαλιά μωρό μου»

Κι έτσι όπως οι χτύποι της καρδιάς τραντάζουν τον ορίζοντα της νύχτας βολτάροντας συχνά στις φωταγωγημένες κλωστές των παραμυθιών, όταν οι φωνές υψώνονται στο παραβάν του γκρεμού τραυλίζοντας από πόθο, υπερπηδώντας κάθε εμπόδιο διαγράφοντας πορεία προς τα χάη, έτσι το μικρό μονοπάτι της θλίψης κερματίστηκε, χνάρι δεν έμεινε να το γνωρίσει ο αέρας, να το μυρίσει ο σκύλος, να το στολίσει η βροχή , να το ρουφήξει η χλόη, να το μαυρίσει ο ουρανός, να το κοιμίσει η μοναξιά.

-« Η αγκαλιά σου με ηρεμεί μωρό μου!»

Περισσότερα... »
Ναύπλιο, Αργολίδα, 29.10.2007
00:00
ΝΕΟΣ ΟΔΗΓΟΣ
» Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

Σπρώχνω το φορτηγό των ονείρων μου , στην μεγάλη ανηφόρα να το ανεβάσω θέλω, εκεί που

γέρνει η πινακίδα προς τα κάτω,0 χλμ, η μηχανή σβηστή, όχι τα φρένα λειτουργούν κανονικά άψογα μπορώ να πω έτοιμα να γδάρουν τα λάστιχα είναι , οι καθρέφτες είναι λίγο σπασμένοι αλλά εντάξει έχω συνηθίσει χωρίς να τους κοιτάζω, μια αντανάκλαση είναι όπως τα περισσότερα πράγματα στην ζωή ,έλα μην στα λέω εγώ τώρα τα ξέρεις , κρεμάω πάνω τους τουλάχιστον ένα χαϊμαλί, μια φωτογραφία, όλα χρησιμεύουν και για άλλους σκοπούς και ομορφαίνω την καμπίνα μου ,τα καθίσματα σχεδόν καινούρια, δεν έχω καθίσει πότε στην θέση του οδηγού, ακυβέρνητο ήταν το φορτηγό μου και τα όνειρά μου στοιβαγμένα πίσω στην καρότσα ήταν, σαν ποιήματα στο συρτάρι ή σαν έπιπλα που τα μετακομίζεις από πόλη σε πόλη και από σπίτι σε σπίτι με το νάιλον τυλιγμένα, άθικτα, νέος οδηγός είμαι αν κατάλαβες, για χρόνια κοβόμουν στα σήματα ,μπέρδευα τις πινακίδες, έλεγα προτεραιότητα αριστερά εκεί που έπρεπε να στρίψω δεξιά ,γι’ αυτό με βλέπεις τώρα να σπρώχνω από μπροστά ,να το ανεβάσω θέλω με την όπισθεν και να το αφήσω να τρέξει στην κατηφόρα με ταχύτητα εθνικής οδού.

Περισσότερα... »

← Με τον &kap... Μικρο&sigma... →

skip to content Argolida Blogs » Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου
Όλα τα blogs του Ναυπλίου και του νομού Αργολίδας με μια ματιά Home Search	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Blogging για αρχάριους		Pass Free Internet με Extra! ΝΕΟΣ αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α.

Argolida Blogs » Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου

Feeds

Μια βαλίτσα μες τα μάτια μου (14)