Περίπου μισός τόνος απορρίμματα καταλήγουν ετησίως στη χωματερή από τον κάθε Έλληνα, για την ακρίβεια 437 κιλά. Την ίδια ώρα στην Κύπρο και στην Ιρλανδία ο κάθε κάτοικος έχει ξεπεράσει το «όριο ανοχής» του μισού τόνου, με πάνω από 600-700 κιλά απορρίμματα ανά άτομο, αντίστοιχα. Στην Ελλάδα καταγράφεται σταδιακή αύξηση των παραγόμενων απορριμμάτων: από 302 κιλά αν άτομο το 1995 στα 408 το 2000 και στα 437 το 2005. Γενικά οι πολίτες των παλαιότερων αλλά και των νεότερων μελών της Ευρώπης των «27» αγνοούν την έννοια της ανακύκλωσης και επιμένουν να ….»λερώνουν». Σε κάθε Ευρωπαίο αναλογούν 490 κιλά σκουπίδια στην Ευρώπη των 27 από την κατανάλωση τροφών, τις συσκευασίες των προϊόντων και τις εν γένει καταναλωτικές δραστηριότητες της καθημερινότητας ]]>http://www.argolidablogs.gr/%ce%91%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7/2008/02/05/%ce%a4%ce%9f_%ce%94%ce%91%ce%a3%ce%9f%ce%a3_%ce%94%ce%95%ce%9d_%ce%a0%ce%95%ce%98%ce%91%ce%99%ce%9d%ce%95%ce%99giannisrigopoulosΑναγέννηση: ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ2008-02-05T23:30:00-05:002008-02-05T23:30:00-05:00 Το δάσος μπορεί να καίγεται από τη φωτιά. Όμως δεν πεθαίνει. Μετά τη φωτιά η γη πρασινίζει και πάλι. Το δάσος πεθαίνει όταν κτίζεται. Και όταν η πολιτεία και οι άνθρωποι δεν τα προστατεύουν. «Τα αίτια της δραματικής κατάστασης που ζήσαμε φέτος το καλοκαίρι βρίσκονται στη χρόνια αδιαφορία για την προστασία των δασών, τις σημαντικές ελλείψεις του συστήματος δασοπυρόσβεσης και πολιτικής προστασίας και τις εξίσου σημαντικές υστερήσεις των μηχανισμών παρακολούθησης της κατάστασης του περιβάλλοντος» δήλωσε ο Δημήτρης Καραβέλλας Διευθυντής του WWF Ελλάς και συμπλήρωσε «Το αύριο όμως αυτών των περιοχών είναι το μεγάλο στοίχημα καθώς εξίσου σημαντικός είναι και ο κίνδυνος περαιτέρω υποβάθμισης και ενδεχόμενες κακοσχεδιασμένες παρεμβάσεις αποκατάστασης ή αλλαγής χρήσεων γης που θα επιφέρουν το τελειωτικό πλήγμα σε αυτές τις ευαίσθητες περιοχές» Αν προσπεράσουμε όμως τις φορτισμένες δηλώσεις και τις υπερβολές που ακούστηκαν στις δύσκολες ώρες και τα ευφάνταστα σενάρια για σχέδια και παράπλευρες απειλές ερχόμαστε να προσγειωθούμε στη γνώριμη κατάσταση. Ο κ. Σουφλιάς εξακολουθεί να υπερασπίζεται τη συνύπαρξη δημοσίων έργων και περιβάλλοντος. Θεωρεί ευθέως ότι η βασική προτεραιότητα για τη χώρα μας είναι τα μεγάλα δημόσια έργα και δικαιολογεί τη συνύπαρξη περιβάλλοντος και δημοσίων έργων υπό ενιαία υπουργική σκέπη για να προστατευτεί το περιβάλλον. Όμως οι καταπατητές της γης αμέσως οργανώθηκαν για να πάρουν μερίδιο από τα καμένα. Όλοι για να κάνουν έργα που τάχα θα προωθήσουν την ανάπτυξη. Και θα προστατεύσουν το περιβάλλον. Τόχουμε δει το έργο. Πόσα δάση εξαφανίστηκαν, πόσες παραλίες μπαζώθηκαν, πόσος κόσμος δηλητηριάστηκε από αέρια και λύματα. Και όλα με τις υπογραφές και τη χρηματοδότηση υπουργείων ή υπουργών. Που δικαιολογούσαν τις πράξεις τους με την επίκληση των «βασικών υποδομών». Το δάσος που μας λείπει δεν είναι από το χτύπημα της φωτιάς. Ποτέ το δάσος δεν πέθανε από τη φωτιά. Το δάσος εξαφανίστηκε από το χτίσιμο. Το κράτος είναι ανύπαρκτο όταν κτίζονται τα δάση, όταν επιχωματώνονται τα ρέματα, όταν ανοίγονται δρόμοι και εκχερσώνονται ιδιοκτησίες για να γίνουν οικόπεδα. «Το κράτος είναι πλαδαρό, ασυντόνιστο, ανίκανο. Η πολιτική υγεσία άβουλη, υποκριτική και ανέντιμη. Η χώρα κάηκε και δεν υπήρξε έστωκαι μια παραίτηση υπευθύνου. Όμως η καρδιά του προβλήματος είναι αλλού: είναι δυνατόν έστω και ένας τέλειος κρατικός μηχανισμός που διαθέτει ένα τέλειο πυροσβεστικό μηχανισμό να παρέχει προστασία από τη φωτιά και ταυτόχρονα να επιτρέπει το χτίσιμο σπιτιών μέσα στα δάση; Η απάντηση είναι όχι. Για να προστατευθούν τα δάση από τη δόμηση και οι πολίτες από τη φωτιά υπάρχει μια μέθοδος, αποτελεσματικότερη από οποιοδήποτε εναέριο ή επίγειο πυροσβεστικό μέσο: είναι να πάψουν οι πολίτες να χτίζουν τα δάση. Ιδιαίτερες παρεμβάσεις δεν χρειάζεται το δάσος για να αναγεννηθεί, αρκεί να μην χτιστεί. (Δήμος Τσαντίλης, Ο δαίμων της οικολογίας).» ]]>http://www.argolidablogs.gr/%ce%91%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7/2008/02/05/%ce%a5%ce%a0%ce%9f%ce%94%ce%9f%ce%a7%ce%97_%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%9b%ce%95%ce%99%ce%a8%ce%91%ce%9d%ce%a9%ce%9d_%ce%91%ce%93%ce%99%ce%9f%ce%a5_%ce%a0%ce%95%ce%a4%ce%a1%ce%9f%ce%a5giannisrigopoulosΑναγέννηση: ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ2008-02-05T12:47:00-05:002008-02-05T12:47:00-05:00Η υποδοχή έγινε στην είσοδο της πόλης. Τα μετέφεραν από τη Ρώμη αντιπροσωπεία αποτελούμενη από τους πατέρες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Παύλο και Νικόλαο, τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Μπολόνια Ενρίκο Μορίνι και τον ορθόδοξο ιερέα από τη Ρώμη πατέρα Δημήτριο. Στην είσοδο της πόλης τους υποδέχθηκαν με επικεφαλής τον σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αργολίδας κ. Ιάκωβο, έξι Μητροπολίτες. Η πομπή δια μέσου της οδού Κορίνθου κατέληξε στην πλατεία Αγίου Πέτρου. Την πομπή ακολούθησε πολύς κόσμος με επικεφαλής τον δήμαρχο Άργους Βασίλη Μπούρη, τους τρεις βουλευτές του νομού, τον Νομάρχη Αργολίδας, Δημάρχους, Δημοτικού και Νομαρχιακούς Συμβούλους, εκπροσώπους στρατιωτικών και άλλων αρχών. Στην κεντρική πλατεία πάρα πολλοί πιστοί περίμενα τα ιερά λείψανα, τα οποία επαναπατρίζονταν μετά από 600 χρόνια. Κατά την τελετή υποδοχής μεταξύ των άλλων ο δήμαρχος Άργους Βασίλης Μπούρης είπε «Σήμερα η πόλη μας υποδέχεται και πάλι τον Άγιο της μετά από απουσία έξι αιώνων…….Στον τόπο όπου ο Επίσκοπος Πέτρος ερχόμενος από την Κωνσταντινούπολη επιτέλεσε το θεάρεστο, ποιμαντικό, φιλανθρωπικό και ρητορικό του έργο. Τα έργα του, η φιλοξενία του, η αγάπη του για τους φτωχούς, η προστασία του σε χήρες , ορφανά και διωκόμενους, η βοήθεια στους πάσχοντες, η διδασκαλία του και ο Λόγος του, στήριξαν κλονισμένους ανθρώπους και έθρεψαν τους πεινώντες. Υπήρξε δάσκαλος και στοργικός Πατέρας. Ο Θεός τον επιβράβευσε για όλες αυτές τις αρετές του και του έδωσε θεϊκή δύναμη». Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο πρωτοπρεσβύτερος Γιώργος Σελλής, προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Πέτρου και την τελετή της υποδοχής έκλεισε με ομιλία του ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Αργολίδας κ. Ιάκωβος. Τα λείψανα μεταφέρθηκαν μέσα στο Ναό. ]]>http://www.argolidablogs.gr/%ce%91%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7/2007/04/21/%ce%92%ce%a1%ce%91%ce%94%ce%99%ce%91giannisrigopoulosΑναγέννηση: ΒΡΑΔΙΑ2007-04-21T22:53:00-04:002007-04-21T22:53:00-04:00
Το δάσος μπορεί να καίγεται από τη φωτιά. Όμως δεν πεθαίνει. Μετά τη φωτιά η γη πρασινίζει και πάλι. Το δάσος πεθαίνει όταν κτίζεται. Και όταν η πολιτεία και οι άνθρωποι δεν τα προστατεύουν.