Αφορμή για να ‘ηρεμήσουν’ οι γονείς και να μην ανησυχούν έδωσε ένα σχολείο στα νοτιοδυτικά προάστια του Σικάγο, που έγινε ένα από τα πρώτα σχολεία στην πολιτεία που άρχισε να παρακολουθεί τους μαθητές, που χρησιμοποιούν το σχολικό για τις μετακινήσεις τους από και προς το σχολείο κάθε μέρα, με σύστημα GPS (Global Positioning System) και την τεχνολογίας αναγνώρισης μέσω ραδιοσυχνοτήτων (Radio Frequenty Identification).

Το σχολείο Palos Heights School District 128 χρησιμοποιούσε προηγουμένως το σύστημα ZPass, μια τεχνολογία GPS που παρέχεται από την εταιρία ‘Zonar Systems’ με έδρα το Σιάτλ, για να παρακολουθεί τα λεωφορεία. Αλλά τώρα το σχολείο εφαρμόζει στα σακίδια των μαθητών μία ετικέτα που ‘διαβάζεται’, όταν το παιδί ανεβαίνει στο λεωφορείο και κατεβαίνει από αυτό.

Οι γονείς δηλώνουν ενθουσιασμένοι με την ιδέα γιατί θα πάψουν να ανησυχούν για το που βρίσκεται το παιδί ή το σχολικό. "Μπορούν να εντοπίσουν το παιδί και το λεωφορείο μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα", δήλωσε η Ann O'Brien, μητέρα τεσσάρων παιδιών στο σχολείο.

Η έφορος του σχολείου, Kathleen Casey, είπε ότι το σύστημα βοηθά τους γονείς να μην είναι συνέχεια ανήσυχοι.

"Μπορούμε να παρακολουθούμε το σχολικό με το GPS, να ανακουφίσουμε τους γονείς από τους φόβους τους, για το αν ανέβηκε ή κατέβηκε το παιδί τους από το σχολικό, κοιτάζοντας τον αριθμό ταυτότητάς τους και μαθαίνοντας τι λεωφορείο πήρε και τι ώρα επιβιβάστηκε ή εάν εξακολουθεί να είναι έξω», είπε.

Το σχολείο δαπάνησε $ 16.000 για αυτήν την τεχνολογία, η οποία καλύπτει σήμερα 10 λεωφορεία. Οι γονείς λένε το κόστος είναι ελάχιστο σε σχέση με τα οφέλη.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Ο Σταμάτης Σπανουδάκης μιλά για το Χριστό(απόσπασμα από παλαιότερη συνέντευξη)

...- Πάνε 30 χρόνια επίσης από τότε πού πρωτακούσαμε το τραγούδι σας «Σάν γοργό ποτάμι». Ηταν μία έκπληξη για μας να ακούμε ένα νέο συνθέτη να τραγουδά έκεϊνα τα χρόνια για τον Χριστό.

«"Ηταν μόλις είχα πιστέψει στον Χριστό, το 1975, όταν άρχισα να γράφω τραγούδια απλά, για να πείσω κι άλλους να έρθουν κοντά Τον. Αργά στη ζωή μου ήρθε η πίστη. Ξανα-ανακάλυψα τον Χριστιανισμό στα δύσκολα νεανικά μου χρόνια. Ή δική μου Πεντηκοστή ήταν μία πολύ συγκεκριμένη χρονική στιγμή καί περίοδος από την οποία καί μετά άλλαξαν όλα. Πριν ήμουν αλλιώς καί μετά ήμουν αλλιώς. "Ετσι και η μουσική μου είναι προ Χρίστου καί μετά Χριστόν. Καί τη διαφορά μεταξύ τους την ακούς, την καταλαβαίνεις».

- Που συνέβη ή επιστροφή σας;

«Γνώρισα τον Χριστό στη Γερμανία, όπου σπούδαζα μουσική. Αμέσως μετά επιστρέφω στην "Ελλάδα, όπου γνωρίζομαι με τον π. Ηλία Μαστρογιαννόπουλο καί -μαζί με άλλους νέους- ήμασταν μία συντροφιά συμπροσευχής. Σ' αυτή την παρέα άρχισα να γράφω τραγούδια με στίχο εμπνευσμένο από τον Χριστό. Και κάποια στιγμή είπαμε: δεν πάμε να τα τραγουδήσουμε πιο έξω; Έτσι πήγαμε σε πανεπιστήμια, σε ιδρύματα, σε ορφανοτροφεία, σε φυλακές. Ήταν τραγούδια εύκολα, για να παρασέρνω τον κόσμο να τραγουδά για τον Χριστό».

- Πόσο εύκολο ήταν αυτό;

«Ήταν μία εποχή δύσκολη, στην οποία πολλοί δεν ήθελαν να ακούν για τον Χριστό. Εγώ απλά τους έλεγα: ακόμη κι αν δεν συμφωνείτε με ο,τι πιστεύω, τουλάχιστον ακουστέ τα τραγούδια μου. Τότε συνειδητοποίησα ότι ο κόσμος δεν επικοινωνούσε. Χρησιμοποιούσε μόνο σλόγκαν για να αντικρούσει το πιστεύω σου. Μόνο αν ερχόταν για τον καθένα η ώρα τον Χριστού, αυτός διαλεγόταν, προβληματιζόταν, πίστευε. "Ετσι αποφάσισα να πάψω να γράφω απλά τραγούδια, και να αφιέρωσω τη ζωή μου για να γράφω μουσική που να αρέσει στον κόσμο. Κι όταν ο κόσμος θα αναρωτιώταν από που εμπνέομαι για τη μουσική μου, να τους απαντώ: από τον Χριστό».

- Έχετε καθιερωθεί στη συνείδηση του κόσμου ως χριστιανός συνθέτης. Έχει κοστίσει αυτό στην καριέρα σας;

«Ναί,πολύ. "Αλλά όπως το λένε και οι ίδιες οι λέξεις, χριστιανός συνθέτης σημαίνει ότι βάζεις πρώτα τον Χριστό και μετά την καριέρα. Βέβαια αν το δεις ορθολογιστικά, μου έχει κοστίσει πολύ. Μερικές φορές μάλιστα σκάω και εκνευρίζομαι και φωνάζω για την αδικία που γίνεται σε μένα, αλλά και σε άλλους καλλιτέχνες. Όμως επειδή δεν έχω υποκύψει σε κανέναν, επειδή δεν έχω κάνει πράγματα που δεν ήθελα να κάνω, έχω καταφέρει να υπάρχω, να με αγαπά ό κόσμος, να πουλάνε οι δίσκοι μου και να έχω πάνω απ' όλα φωνή. Γι΄αυτό καί θεωρούμαι, με τα δικά μας μέτρα, ευλογημένος, από συναδέλφους μου πού δεν έχουν τη δυνατότητα να έχουν φωνή».

- Πριν 10 χρόνια παίρνετε την απόφαση να γράφετε μόνο όρχηστρική μουσική καί κάποιες φορές να την ντύνετε με στίχους πού ερμηνεύουν παιδικές φωνές ή χορωδίες. Έτσι προέκυψαν ο «Αλέξανδρος», ο «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς» καί άλλοι δίσκοι. Ανοίξατε ένα δύσκολο δρόμο, που ίσως τότε δεν ακουμπούσε τον μέσο Έλληνα, άλλα σήμερα σ' αυτόν το δρόμο πορεύονται και άλλοι συνάδελφοι σας.

«Ο μέσος Ελληνας - με την εμπορική έννοια του όρου - δεν με αφορά. Με αφορά (κι ας ακούγεται αυτό τρελό, αλλά αυτό είναι ή αλήθεια) εγώ και ό Θεός. Μόνο έτσι μπορώ να συνθέσω. Τη στιγμή που σύνθετώ,να κάνω κάτι που η ψυχή μου το ζητάει, κι αν εκείνη τη στιγμή με έβλεπε ο Χριστός, να έλεγε: "μπράβο, κάν' το". Μετά έρχονται τα υπόλοιπα. Αυτό που δημιούργησα και αγάπησα θα ήθελα να αρέσει ακόμη και στο μέσο Έλληνα. Αυτό δεν είναι στο χέρι μου όμως. Βέβαια θα μπορούσα να ακολουθήσω τον άλλο δρόμο, τον εύκολο. Πολλοί νομίζουν ότι το να πιστεύεις στον Χριστό, σε καθιστά αυτόματα λίγο ανάπηρο ή φοβισμένο. Θεωρούν την πίστη δεκανίκι. Μα βέβαια η πίστη είναι δεκανίκι. Ποιος είναι αυτός πού δεν φοβάται τη ζωή; Αλλά η πίστη είναι το σωστό δεκανίκι. Και έχει μεγάλη διαφορά από το λάθος δεκανίκι, που μπορεί να είναι η αστρολογία ή το οτιδήποτε άλλο. Βεβαίως λοιπόν θέλεις να αρέσεις, αλλά αφού πρώτα κάνεις αυτό που πρέπει».

- Το «Δάκρυ του Ιωάννη» και η «Εαρινή Ωρα» είναι δύο έργα σας, στα οποία αποκαλύπτεται ιδιαίτερα η σχέση σας με τον Λόγο του Θεού. Στο πρώτο με την Αποκάλυψη του Ιωάννη και στο δεύτερο με τους βυζαντινούς μελωδούς της Μεγάλης Εβδομάδας. Εκφράζονται με λόγια αυτά τα βιώματα;

«Οταν το 1975 πίστεψα και δέχτηκα τον Χριστό στη ζωή μου, αυτό ήταν για μένα μία συγκλονιστική στιγμή. Δυστυχώς, όπως όλες οι στιγμές του Θεού, αυτές είναι κωδικοποιημένες καί κλεισμένες μέσα μας σαν το DΝΑ. Αυτές οι στιγμές δεν μεταφέρονται με τίποτα. Από εκείνη τη μέρα και για ένα χρόνο διάβαζα μέρα-νύχτα την Αγία Γραφή. Δεν έκανα τίποτε άλλο. Σχεδόν ούτε να τρώω. Όχι γιατί έπρεπε, αλλά γιατί βρήκα στη Βίβλο τις απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα των πρώτων περίπου 30 χρονών της ζωής μου. Απαντήσεις που μέχρι τότε έψαχνα να βρω στο χιπισμό, στα ναρκωτικά, στο βουδισμό, σε πνευματικές συγκεντρώσεις. Οι απαντήσεις όμως δεν είχαν έρθει. Μία μαυρίλα είχε έρθει, που έμεινε μέχρι που ήρθε η στιγμή να φύγει για πάντα. Σε ο,τι άφορα τη βυζαντινή μουσική, η πρώτη μου επαφή μαζί της ήταν στη ιερότητα της Μονής Διονυσίου του Αγίου Όρους, με την ταπεινότητα, την τρυφερότητα καί τη γλυκύτητα των ψαλμωδών μοναχών της. Θεωρώ μάλιστα το μεγαλύτερο μουσικό αριστούργημα που γράφτηκε ποτέ στον κόσμο, τη μελωδία «'Ω γλυκύ μου εαρ"».

(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΤΟΛΜΗ-Σέπτέμβριος 2004)

Πηγή: http://orthodoxigynaika.blogspot.com/

Του James P. Tucker Jr. (American Free Press)

Κορυφαίο μέλος της Λέσχης Bilderberg θρηνεί γιατί o "δεξιός λαϊκισμός βρίσκεται σε άνοδο" και είναι πιθανό να καταστραφούν οι ελπίδες για μια παγκόσμια κυβέρνηση, λόγω της αύξησης του «αιχμηρού εθνικισμού» (“hard-edged nationalism”).

Ο Charles Kupchan, εξέχον μέλος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (Council on Foreign Relations ή CFR) και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Georgetown στην Ουάσιγκτον, έγραψε τους ‘θρήνους’ του στις 29 του Αυγούστου στην ελεγχόμενη από την Bilderberg εφημερίδα ‘Washington Post’ (ολόκληρο το άρθρο του ΕΔΩ). Το CFR είναι το σκέλος των δημοσίων σχέσεων της Bilderberg και της Τριμερούς Επιτροπής. Δίνει κατευθυντήριες οδηγίες, υποστηρίζοντας τις θέσεις της Bilderberg και της αδελφικής ομάδας, της Τριμερούς Επιτροπή, στις μυστικές συναντήσεις τους κάθε άνοιξη.

Ο Kupchan μεταφέρει το κλίμα στις συναντήσεις της Λέσχης Bilderberg και της Τριμερούς Επιτροπής την περασμένη άνοιξη, όταν η παγκόσμια ελίτ θρήνησε για τις πολλές αποτυχίες της τα τελευταία χρόνια. "Από το Λονδίνο μέχρι το Βερολίνο στη Βαρσοβία, η Ευρώπη διέρχεται μια επανεθνικοποίηση της πολιτικής ζωής, με τις χώρες να επανακερδίζουν το χαμένο έδαφος της εθνικής κυριαρχίας που κάποτε πρόθυμα θυσιάστηκε για την επίτευξη ενός συλλογικού ιδανικού," έγραψε ο Kupchan στην Post. «Για πολλούς Ευρωπαίους, αυτό το ‘μεγαλύτερο καλό’ δεν φαίνεται πλέον να έχει σημασία».

Οι τάσεις αυτές «θα μπορούσαν να διακυβεύσουν ένα από τα σημαντικότερα και πλέον απίθανα επιτεύγματα του 20ού αιώνα: μια ολοκληρωμένη Ευρώπη," δήλωσε ο Kupchan. "Το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι ξεχωριστά έθνη. . . . η επιδίωξη της Γερμανίας για το εθνικό της συμφέρον έχει παραγκωνίσει τον ενθουσιασμό της για την ΕΕ (Ευρωπαϊκή Ένωση). . . . Ακόμη και τα δικαστήρια της Γερμανίας ‘πάτησαν το φρένο’ για την ΕΕ, πέρυσι με την έκδοση αποφάσεως που ενίσχυε την αμφιταλάντευση του εθνικού κοινοβουλίου για την ευρωπαϊκή νομοθεσία."

Αυτή η «επανεθνικοποίηση της πολιτικής συμβαίνει σε όλη την ΕΕ», είπε. «Στη Βρετανία, οι εκλογές Μαΐου έφεραν στην εξουσία μια συμμαχία που κυριαρχείται από το Συντηρητικό Κόμμα, το οποίο είναι γνωστό για την ‘Ευρωφοβία’ του", πρόσθεσε. «Ο ‘δεξιός λαϊκισμός’ είναι μια "σπασμωδική κίνηση κατά της μετανάστευσης", είπε. Αυτός ο "εθνικισμός δεν έχει στόχο μόνο τις μειονότητες, αλλά και την απώλεια της αυτονομίας του που συνοδεύει την πολιτική ένωση."

Ο Kupchan αγωνιά επίσης επειδή ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες αρνούνται να αλλοιωθεί η κουλτούρα τους, από τις ορδές των μεταναστών του Τρίτου Κόσμου.

* Ο James P. Tucker Jr είναι βετεράνος αμερικάνος δημοσιογράφος - ερευνητής και γνωστός ως "κυνηγός" των Μπίλντερμπέργκερς. Έχει γράψει το βιβλίο «Jim Tucker’s Bilderberg Diary: One Man’s 25-Year Battle to Shine the Light on the World Shadow Government».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

‎"Αφήνουμε πίσω τα σφάλματα της περιόδου της μεταπολίτευσης. Όλα εκείνα τα μικρά και τα μεγάλα βαρίδια, που σιγά-σιγά έγιναν ασήκωτα για όλους μας. Αφήνουμε πίσω όλοι τη σκανδαλώδη εύνοια των λίγων σε βάρος της πλειοψηφίας, που κάποιοι την ονόμασαν «κεκτημένα».

Αφήνουμε πίσω την οικονομία της επιδότησης ή των ενισχύσεων χωρίς παραγωγή, χωρίς σεβασμό και αξιοποίηση του πλούτου της χώρας μας. Αφήνουμε πίσω τη νοοτροπία, που έλεγε ότι η φοροδιαφυγή είναι ένδειξη προσωπικής μαγκιάς.

Αφήνουμε πίσω την πρακτική, όπου κανόνας έγινε η εξαίρεση από τον κανόνα. Αφήνουμε πίσω όλα αυτά τα φαινόμενα που άνθισαν πάνω στο γόνιμο έδαφος της ανοχής ή της αδιαφορίας."

Οι απόψεις του Τίλο Σάρατσιν για τους μουσουλμάνους έχουν συνέπειες (βλέπε ΕΔΩ). Άρχισαν οι διαδικασίες για την αποπομπή του από το διοικητικό συμβούλιο της Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και από το SPD, του οποίου είναι μέλος.

Από την Δευτέρα, ημέρα κυκλοφορίας του βιβλίου «Η Γερμανία αυτοκαταργείται» του οικονομολόγου Τίλο Σάρατσιν με θέμα τις δυσκολίες ενσωμάτωσης των μουσουλμάνων μεταναστών, έργο και συγγραφέας μονοπωλούν το ενδιαφέρον. Τηλεοπτικές εκπομπές και ραδιοφωνικοί σταθμοί αφιερώνουν κάθε μέρα ώρες στις απόψεις και θέσεις του ίδιου, αλλά και των αντιπάλων του. Για ποιόν όμως λόγο το ζήτημα της μετανάστευσης ενδιαφέρει ξαφνικά τόσο πολύ την γερμανική κοινή γνώμη; Μήπως αυτό που προσελκύει το ενδιαφέρον του κοινού είναι τελικά ότι συγγραφέας και βιβλίο προβάλλονται υπερβολικά από τα μέσα ενημέρωσης;

Σε συνέντευξή του στην Deutsche Welle ο πολιτειολόγος και διευθυντής του Ινστιτούτου Πολιτισμού και Επιστήμης στο Έσσεν Κλάους Λέγκεβι δίνει μια πιθανή απάντηση: «Ως κοινό μας ενδιαφέρουν συνήθως θέματα που συνδέονται με μια ιστορία και ένα πρόσωπο. Εδώ έχουμε μια τέτοια περίπτωση. Ένας πρώην υπουργός Οικονομικών του Βερολίνου, μέλος διοικητικού συμβουλίου της γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας δημοσιεύει αμφιλεγόμενες απόψεις για την –κατά την άποψή του- άρνηση των μουσουλμάνων να ενσωματωθούν στην γερμανική κοινωνία. Το ζήτημα ενδιαφέρει πολύ τα μέσα ενημέρωσης, διότι τους εξασφαλίζει βραχυπρόθεσμα μεγάλα ποσοστά τηλεθέασης ή ακροατών. Την ίδια στιγμή όμως οι απόψεις του Τίλο Σάρατσιν προσελκύουν όλους αυτούς που αισθάνονται ότι οι θέσεις τους δεν τυχαίνουν ευρείας αποδοχής».

Η κριτική στο Ισλάμ δεν είναι ’πολιτικά ορθή’

Φώτο: Διαδηλώσεις διαμαρτυρίας στο Βερολίνο κατά του βιβλίου του Τίλο Σάρατσιν

Οι απόψεις του γερμανού οικονομολόγου διχάζουν και τίποτα δεν δείχνει ότι η θύελλα που ξέσπασε στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης θα κοπάσει άμεσα. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι οι μουσουλμάνοι αρνούνται να ενσωματωθούν. Πρόσφατα μάλιστα ο Τίλο Σάρατσιν έκανε λόγο και για εβραϊκό γονίδιο, άποψη που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις στη Γερμανία. «Χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι δεν υπάρχει μέρος του κοινού που συντάσσεται με τον συγγραφέα», εξηγεί ο γερμανός πολιτειολόγος: «Πολλοί έχουν την αίσθηση ότι στη Γερμανία δεν μπορείς να ασκήσεις κριτική στο Ισλάμ, διότι δεν είναι ’πολιτικά ορθό’. Αν κοιτάξετε όμως τον αριθμό των δημοσιεύσεων εναντίον του Ισλάμ θα δείτε ότι εκείνοι που επικρίνουν το Ισλάμ για τον ένα ή τον άλλο λόγο είναι πολλοί περισσότεροι από εκείνους που τάσσονται υπέρ».

Απειλείται η αρμονική συνύπαρξη;

Φωτο: Στην παρουσίαση του βιβλίου «Η Γερμανία αυτοκαταργείται»

Εύλογα τίθεται ωστόσο το ερώτημα αν οι απόψεις και η δημοσίευση του βιβλίου του γερμανού οικονομολόγου έχουν επιπτώσεις στη συνύπαρξη Γερμανών και μεταναστών. Ο Κλάους Λέγκεβι πιστεύει πως ναι: «Οι θέσεις του Τίλο Σάρατσιν δεν συμβάλλουν σε μια εποικοδομητική συζήτηση. Δεν περιέχουν καινοτομίες. Η συζήτηση για τη μετανάστευση έχει ξεπεράσει προ πολλού τις απόψεις του συγγραφέα. Όμως οι θέσεις του δηλητηριάζουν τη συνύπαρξη χριστιανών και μουσουλμάνων. Έβλεπα χθες μια ταινία στη δημόσια τηλεόραση, στην οποία παιδιά μουσουλμάνων έβριζαν συνομήλικους χριστιανούς. Ήταν προφανώς μια αντίδραση εκείνων που αισθάνονται ότι βρίσκονται στο εδώλιο του κατηγορουμένου».

Πηγή: [www.dw-world.de]

Στις 29 Αυγούστου συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια από το φονικό πέρασμα του τυφώνα Κατρίνα, τον Αύγουστο του 2005, όταν τα μεγαλύτερα φράγματα έσπασαν, με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν ολόκληρες συνοικίες και η μητρόπολη της Λουϊζιάνας να βρεθεί κάτω από το νερό. Συνολικά 1.500 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Παρότι οι περισσότερες περιοχές έχουν ξαναχτιστεί ορισμένες περιοχές της Νέας Ορλεάνης παραμένουν σημαδεμένες από την καταιγίδα. Πολλοί άνθρωποι των οποίων τα σπίτια πλημμύρησαν δεν έχουν επιστρέψει στην πόλη. 50 χιλιάδες κατοικίες παραμένουν ακατοίκητες.

Όταν η κρίση ήταν σε εξέλιξη, αρκετοί κάτοικοι της Νέας Ορλεάνης καθόντουσαν στις στέγες των πλημμυρισμένων σπιτιών τους για μέρες περιμένοντας βοήθεια. Χιλιάδες κάτοικοι συγκεντρώθηκαν στο γήπεδο Σούπερντομ και στο συνεδριακό κέντρο της Νέας Ορλεάνης αλλά κατέληξαν να είναι αβοήθητοι για μέρες με ελάχιστο φαγητό και νερό.

Στο Lower Ninth Ward, μια ιστορική γειτονιά αφρο-αμερικανών που έγινε σύμβολο της καταστροφής, οι περισσότερες κατοικίες παραμένουν άδειες.

Ο τυφώνας Κατρίνα κατέστρεψε επίσης σπίτια κατά μήκος των ακτών στο Μισισιπή και την Αλαμπάμα στις 29 Αυγούστου του 2005.

Η καταιγίδα εξελίχθηκε σε πολιτική καταστροφή για τον τότε Πρόεδρο Τζορτζ Μπους που δέχθηκε έντονη κριτική για την καθυστερημένη και ανοργάνωτη ομοσπονδιακή ανταπόκριση. (Πηγή).

Εμπνευσμένο από την τραγωδία του τυφώνα Κατρίνα είναι το παρακάτω τραγούδι gospel που τραγούδησε ο Rev. Timothy Wright, ένας μαύρος πεντηκοστιανός πάστορας από το Brooklyn, ο οποίος ταυτόχρονα τραγουδούσε και gospel μουσική. Μάλιστα είχε προταθεί δύο φορές για βραβείο Grammy, ενώ του δόθηκε ο ‘τίτλος’ “Godfather of Gospel” (“ο νονός της gospel”).

Το τραγούδι λέγεται “Jesus, Jesus, Jesus” ή αλλιώς “The Katrina Song” και περιγράφει την ιστορία μίας γυναίκας από τη Νέα Ορλεάνη που από την καταστροφική μανία του τυφώνα έχασε τα πάντα (οικογένεια, σπίτι) και βιώνει την εγκατάλειψη του κράτους, όμως παρόλα αυτά συνεχίζει να δοξάζει τον Χριστό. Όταν τελικά, έρχεται κάποια βοήθεια κλαίει από ευγνωμοσύνη ευχαριστώντας τον Σωτήρα της και όχι την κυβέρνηση.

Στις 4 Ιουλίου 2008, ο Wright τραυματίστηκε σοβαρά σε ένα φρικτό τροχαίο ατύχημα στην Pennsylvania, όταν γυρνώντας από την εκκλησία, ένας μεθυσμένος έπεσε επάνω στο αυτοκίνητό του. Επί τόπου σκοτώθηκε η γυναίκα του Betty J. Wright (η οποία είχε γράψει το τραγούδι) και ο 14χρονος εγγονός του. Στις 24 Απριλίου 2009 υπέκυψε τελικά και ο Wright σε ηλικία 61 ετών.

Στο Νοσοκομείο μετά το ατύχημα είχε πει: «Έχασα τη γυναίκα μου, έχασα τον εγγονό μου, και για κάποιο λόγο, ο Θεός με άφησε εδώ. Έτσι, βρίσκομαι εδώ. «Δεν την έχασα, γιατί ξέρω πού βρίσκεται. Είναι στην αγκαλιά του Κυρίου".

Normal 0 MicrosoftInternetExplorer4 Ανακοίνωση της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ για το θέμα της εκμετάλευσης των νερών της περιοχής Αλέα Αργολίδας από ιδιωτική εταιρεία.

Α.Χ

Normal 0 MicrosoftInternetExplorer4       Πρόσφατα στην Αργολίδα, το συμβούλιο της κοινότητας Αλέας, ασχολήθηκε με την «αξιοποίηση» των νερών που πηγάζουν από τη Φρουσιούνα και καταλήγουν στον κάμπο της περιοχής, σχηματίζοντας λίμνη. Αποφασίστηκε η παραχώρηση της χρήσης μέρους των νερών αυτών για την εξυπηρέτηση των υδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων εταιρείας, που εδρεύει στο Πλατάνι, μέσω κλειστού αγωγού. Το νερό θα χρησιμοποιείται και από τους γεωργούς του κάμπου της Αλέας, ιδιαίτερα το καλοκαίρι.

       Θεωρούμε το  ζήτημα ιδιαίτερα σοβαρό.  Νομίζουμε πως δεν είναι ζήτημα μιας κοινότητας να αποφασίσει για τη χρήση τέτοιας ποσότητας πηγαίων υδάτων. Πρέπει να γίνουν σοβαρές ολοκληρωμένες επιστημονικές περιβαλλοντικές μελέτες για τις επιπτώσεις τέτοιων σοβαρών παρεμβάσεων. Αρκετά έχουμε κακοποιήσει το νερό, αυτό το μοναδικό για τη ζωή μας αγαθό. Να εξεταστούν οι επιπτώσεις από την πιθανή αποξήρανση της λίμνης. Οι επιδράσεις που θα υπάρξουν και στο μικροκλίμα της κλειστής αυτής λεκάνης της Αλέας, αλλά και στον ευρύτερο υδροφόρο ορίζοντα της Αργολικής πεδιάδας και των πηγών της (π.χ. Κεφαλάρι).

      Για την άνυδρη Αργολίδα το ζήτημα χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Μπορεί η εταιρεία να δίνει κάποια αντισταθμιστικά οφέλη (π.χ. κατασκευή αγωγού). Μπορεί οι αγρότες, που τα χωράφια τους πλημμυρίζουν, ιδιαίτερα το χειμώνα, να θεωρούν πως ωφελούνται από τη αποξήρανση της λίμνης, αλλά οι επιπτώσεις πρέπει να μελετηθούν με ευρύτερο πνεύμα.

      Η περιφερειακή μας παράταξη ζητά να σταματήσουν οι συζητήσεις γύρω από το ζήτημα. Σε τρεις μήνες έτσι και αλλιώς θα έχουμε νέα δημοτική αρχή στον ευρύ καλλικρατικό Δήμο Άργους. Δεν είναι σωστό εσπευσμένα να λυθεί αυτό το τόσο σοβαρό θέμα. Να αντιμετωπιστεί ολοκληρωμένα, με σεβασμό στο περιβάλλον, από το νέο Δήμο, ίσως και από την νέα Περιφέρεια. Στόχος μας να έρθουμε άμεσα σε επαφή με τους κατοίκους και τους φορείς της κοινότητας Αλέας, να συζητήσουμε από κοντά τις απόψεις τους και να καταθέσουμε ολοκληρωμένα τις προτάσεις μας.

   Τέλος πολύ θα θέλαμε να ακούσουμε τις θέσεις της νομαρχίας, των υποψηφίων δημοτικών και περιφερειακών αρχόντων, όπως και του υφυπουργού περιβάλλοντος, που εκλέγεται στην Αργολίδα.

Η γραμματεία της Αγωνιστικής Αυτοδιοικητικής Συνεργασίας Πελοποννήσου.

                                                                                  Τρίπολη 3 Σεπτέμβρη 2010

Θ. Πετράκος

Γ. Αντωνόπουλος

Δεν εμπιστεύονται το κράτος. Φοβούνται ότι μετασχηματίζεται σε τυραννία. Μιλάνε για Θεό και πατρίδα. Το σύστημα δεν πρόκειται να τους χαριστεί. Τους ‘βάφτισαν’ «υπερσυντηρητικούς», «ακροδεξιούς» και «ρατσιστές». Είναι οι Νο 1 επικίνδυνοι.

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ – Άνθρωποι κάθε φυλής και χρώματος με μπλουζάκια με τα χρώματα των ΗΠΑ, κόκκινο, λευκό και μπλε, συγκεντρώθηκαν στην πρωτεύουσα της Αμερικής, το Σάββατο 28 Αυγούστου, στο Μνημείο Λίνκολν για το συλλαλητήριο με την ονομασία «Restoring Honor» (‘Αποκατάσταση της Τιμής’), που οργάνωσε ο σχολιαστής του δικτύου Fox News Glenn Beck για την «επιστροφή της Αμερικής στο Θεό».

Η Anita Crane από το WND, που ήταν παρούσα στην συγκέντρωση, ανέφερε: «Τα πλήθη ήταν ενθουσιώδη και με τάξη όσο το μάτι μπορεί να δει, ανεμίζοντας σημαίες, φορώντας μπλουζάκια με αναφορές στην Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, το Σύνταγμα και το «ο Θεός ευλογεί την Αμερική » («God Bless America»).

Το βίντεο του δείχνει πλήθη να έχουν γεμίσει τον χώρο γύρω από την Reflecting Pool, το Lincoln Memorial και το μνημείο της Ουάσιγκτον. Έως το τέλος του ράλι, ο Beck ανακοίνωσε τις εκτιμήσεις των μέσων ενημέρωσης σε 300.000 έως 500.000 άτομα.

Όταν ο Beck ανέβηκε στην πλατφόρμα, ωστόσο, αστειεύτηκε για το μέγεθος της συγκέντρωσης.

"Έμαθα από τα media", είπε, «ότι υπάρχουν πάνω από χίλια άτομα σήμερα εδώ."

Αρκετοί παρευρισκόμενοι εξέφρασαν την ανησυχία τους για την επέκταση ισχύος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι τα bailouts (πακέτα διάσωσης από οικονομική καταστροφή), οι εταιρικές εξαγορές και η ρύθμιση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης είναι όλα τα αποδεικτικά στοιχεία ότι η κυβέρνηση λειτουργεί εκτός των συνταγματικών ορίων της. Και χωρίς την αποτελεσματική εφαρμογή του Συντάγματος που μπορεί να περιορίσει την εξουσία της, οι παρευρισκόμενοι φοβούνται, ότι η κυβέρνηση όλο και περισσότερο μοιάζει με τυραννία.

"Είμαι εδώ γιατί είμαι φοβάμαι μέχρι θανάτου ότι μας έχουν αφαιρέσει τις ελευθερίες μας», δήλωσε η Ann Kane, η οποία ήρθε στο ράλι από το Raleigh, NC, με τον άντρα της και τέσσερα από τα έξι παιδιά τους.

Ο Frank Stuber, παππούς δύο εγγονιών, είπε στο WND, «έχω έρθει εδώ, από το Σικάγο για τα εγγόνια μου, γιατί τα πάντα βρίσκονται εκτός ελέγχου."

Η λύση για τους φόβους τους, ωστόσο, που προτείνει ο Glenn Beck, μπορεί να δημιουργήσει κάποια έκπληξη.

Ο τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός παρουσιαστής εξήγησε ότι όταν προγραμματίστηκε το συλλαλητήριο, αναμενόταν να είναι "πολιτικό".

Αλλά εδώ και αρκετούς μήνες, όταν βρέθηκε ανάμεσα σε πλήθη σε μία άλλη συγκέντρωση, έπιασε ένα από τους συναδέλφους του και του είπε, «κάνουμε λάθος».

Αντί για ένα πολιτικό συλλαλητήριο, ποντάροντας στον πατριωτισμό και στις εκλογές του φθινοπώρου, ο Beck έδωσε στην συγκέντρωση μία έντονη πνευματική χροιά. Προκάλεσε τα πλήθη να κάνουν το μήνυμα της «αποκατάστασης της τιμής» προσωπικό τους θέμα, βιώνοντας τις βασικές αρετές του Α΄ Κορινθίους κεφ. 13 του απ. Παύλου: πίστη, ελπίδα και φιλανθρωπία (αγάπη λέει κανονικά).

Πρέπει, ως άνθρωποι να δυναμώσουμε το πνεύμα μας ", είπε ο Beck." Κοιτάξτε στην κορυφή του μνημείου της Ουάσιγκτον, όπου είναι λαξευμένο το «Δόξα στον Θεό» ("Praise be to God").

Μόλις ανακοίνωσε το μέγεθος του πλήθους που συγκεντρώθηκε, ο Beck επανέλαβε ότι το μήνυμα του συλλαλητηρίου δεν έχει καμία σχέση με την πολιτική. «Έχει να κάνει με το Θεό» είπε.

Ο Beck, που είναι Μορμόνος, παρότρυνε τους συμπατριώτες του να ζουν σύμφωνα με τις Χριστιανικές αρετές της πίστης, της ελπίδας και της φιλανθρωπίας. Ζήτησε από όλους να αρχίσουν μία περίοδο 40 ημερών βαθιάς προσευχής, σύμφωνα με το παράδειγμα της 40μερης προσευχής και νηστείας του Ιησού Χριστού στην έρημο.

Η Δρ Alveda King, (στην φωτο δεξιά - ανιψιά του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και πολέμιος των εκτρώσεων) βρέθηκε στο βήμα, επαναλαμβάνοντας τα διάσημα λόγια του θείου της με τίτλο «Έχω ένα όνειρο».

«Έχω ένα όνειρο», δήλωσε η ανιψιά του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, «ότι η Αμερική θα προσευχηθεί και ότι ο Θεός θα μας συγχωρήσει από τις αμαρτίες μας και θα αναζωογονήσει τη γη μας. "

Η Alveda King διακήρυξε: «Αν ο θείος Μάρτιν μπορούσε να είναι εδώ σήμερα ... θα μας υπενθύμιζε σίγουρα ότι ως αδελφοί και αδελφές, ενωμένοι από ένα αίμα σε μία και μόνη φυλή, την ανθρώπινη φυλή, καλούμαστε να τιμούμε τον Θεό και να αγαπάμε ένας τον άλλον. "

Ο Ron Miller βρισκόταν στην συγκέντρωση με φίλους από την πατρίδα του το Maryland.

"Έχω παρακολουθήσει και έχω μιλήσει σε πολλά συλλαλητήρια του ‘Tea Party’, αλλά το ράλι του Glenn Beck ξεπέρασε τις προσδοκίες μου", παρατήρησε ο Μίλερ. "Τα άλλα ήταν σαν προετοιμασία πριν μπει η ομάδα στο γήπεδο. Το ‘Restoring Honor’ ήταν μια αναζωπύρωση, ένα κάλεσμα να τιμήσουμε τους άνδρες και τις γυναίκες που έδωσαν όλα όσα είχαν, μεταξύ άλλων και τη ζωή τους, για να μας υπερασπιστούν. Ο Beck είχε δίκιο όταν μας ζήτησε να γονατίσουμε και να μετανοήσουμε στο Θεό για τη σωτηρία του έθνους μας. "

Ο Miller, που είναι ένας μαύρος χριστιανός και συγγραφέας του βιβλίου "Sellout: Musings from Uncle Tom's Porch," είπε στο WND του είναι εξοργισμένος από τους ισχυρισμούς που αναφέρθηκαν στα μέσα ενημέρωσης ότι τα ‘tea parties’ είναι ‘ρατσιστικά’ και ότι η συγκέντρωση του Beck ήταν κατά κάποιο τρόπο ένα χαστούκι κατά του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ!

"Αυτοί οι συκοφάντες που μας συγκρίνουν με την Κου Κλουξ Κλαν είναι άθλιοι," είπε ο Μίλερ. «Με μια τέτοια γελοία σύγκριση, φανερώθηκαν ότι είναι ηθικά πτωχοί, οπότε πλέον κανένας ειλικρινής Αμερικάνος δεν δικαιολογείται να τους ακούει.

«Αμερικανοί από πολλές φυλές βρέθηκαν στη σκηνή για να τους δει ο κόσμος», συνέχισε Miller.

«Συγκινήθηκα μέχρι δακρύων από την εκ καρδίας ένθερμη προσευχή του Dave Roever στο τέλος. Τι όμορφη θυσία που έκανε, και τι πύργος χάριτος που είναι να σταθεί μπροστά μας σήμερα, για να μας υπενθυμίσει την επιμονή, το θάρρος και την αγάπη."

Ο Roever, τον οποίο Beck σύστησε αναφέροντας την ιστορία του πως ως βετεράνος του Ναυτικού στο Βιετνάμ, κατάφερε και επέζησε και στάθηκε στα πόδια του μετά από τον σοβαρό τραυματισμό του που τον είχε παραμορφώσει, έφερε μια προσευχή για το έθνος. Κατόπιν, μίλησε στο WND για την τεράστια συγκέντρωση.

"Νομίζω ότι αυτή η συγκέντρωση έχει κάνει περίπου το 90 τοις εκατό των πολιτικών σε αυτή την πόλη πολύ νευρικούς», δήλωσε ο Roever. "Μερικοί από αυτούς τρέμουν στα γραφεία τους τώρα γιατί αυτή είναι μια διακήρυξη - όχι μόνο για την DC, αλλά για το σύνολο της χώρας - ότι εμείς δεν πρόκειται βολευτούμε με το κατεστημένο".

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή: ΕΔΩ και ΕΔΩ